Afgelopen week zat Eberhard van der Laan, burgemeester van Amsterdam, aan tafel bij De Wereld Draait Door. Hij sprak over de vluchtelingenproblematiek (wat, gek genoeg, tegenwoordig vooral een probleem lijkt voor diegenen die niet hoeven te vluchten, maar dat terzijde). In een rustig, verstandig betoog maakte hij onder andere de volgende punten duidelijk.

  1. Ja, vluchtelingen veroorzaken overlast;
  2. Ja, als zij hier komen dan zullen ze onze gewoonten en vrijheden moeten accepteren.
  3. Mensen die zich zorgen maken zijn niet per definitie racisten, idealisten niet perse dromers;
  4. Goede opvang en integratie lukken niet als je in kleine gemeenten grote centra neerzet, je moet dit landelijk verspreiden.
  5. Ja, dat kost meer geld. Maar geld is in een rijk land als Nederland het probleem niet.

Leve de niet-gekozen burgervader
Behalve dat van der Laan zowel probleem als oplossing begrijpelijk weet te identificeren maakt hij iets anders duidelijk. Namelijk het nut van de niet-rechtstreeks gekozen burgemeester. Burgemeesters, anders dan rechtstreeks gekozen politici, kunnen vrijer en onafhankelijker spreken. Op die manier kunnen zij oplossingen aandragen die los staan van de waan van de dag, populisme en incidenten. En ook rustig de mening van een ander aanhoren zonder zelf continu puntjes te willen scoren. Mooi geïllustreerd toen van der Laan presentator van Nieuwkerk liet uitspreken, ook al kwam deze met onjuiste informatie. Wanneer maak je dat nog mee.

Extremisme en Slachtofferschap
Van der Laan vertelde dat de gemeente Amsterdam al ruim een jaar werkt  (en niet zoals van Nieuwkerk dacht ‘sinds kort’) met de Ierse filosoof David Kenning. De filosoof Kenning is opgegroeid in Belfast en maakte daar de tijd mee dat er daar tien aanslagen per dag plaatsvonden. In een uitstekend interview met de Volkskrant legt Kenning uit hoe de oorlogstaal van mensen als Wilders, Marine Le Pen en Donald Trump zorgt voor minder veiligheid en meer radicalisatie. Wilders speelt in op het slachtofferschap van de angstige Nederlander en zet groepen tegen elkaar op. De maandag na het Kenning artikel schreef Grunberg in zijn voetnoot dat in Nederland de slachtofferstatus het heeft gewonnen van de heldenstatus. Het “Ik mag niet zeggen wat ik denk, naar mij wordt niet geluisterd.” leidt dan al snel tot, het is de schuld van die ene groep. En vervolgens wordt ieder incident verheven tot legitimering voor meer geweld, want “anders luisteren ‘ze’ niet naar je”.

De boel bij elkaar houden
Wellicht wat geïrriteerd door het gebrek aan stoere taal poogde van Nieuwkerk, van der Laan uit de tent te lokken. Wat sarcastisch klonk het “u vindt dat we wat meer lief moeten zijn voor elkaar?” en “Maar dan wilt u dus eigenlijk weer ‘de boel bij elkaar houden’?” Van der Laan: “Wat is er mis met ‘lief’? Of met ‘de boel bij elkaar houden’? Dergelijke oplossingen ogen minder daadkrachtig en kosten meer tijd, maar gelukkig heeft een burgemeester die tijd tot zijn beschikking. Hoe meer we willen ‘doen’, hoe meer de polarisatie toe zal nemen. Geen daden, maar woorden. Maar van der Laan is dan ook de burgemeester van Amsterdam.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s